ΕΝΑΣ ΑΥΤΟΠΤΗΣ ΜΑΡΤΥΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ (31 Ιουλίου 1920)

“Εμείς περιμέναμε το τραμ και ένας άνθρωπος περίμενε το θάνατο”

Απ’ τη γωνία της οδού Παπαδιαμαντοπούλου ο Ρώσος ακόλουθος παρακολουθούσε σαστισμένος τη σκηνή: “Είδα τους στρατιώτες να στήνουν τον άνθρωπο με το άσπρο κοστούμι εμπρός σε ένα τοίχο. Ύστερα έκαναν τέσσερα βήματα πίσω. Τότε μόνο κατάλαβα ότι ετοιμάζονταν να τον εκτελέσουν. Εμείς περιμέναμε το τραμ και ένας άνθρωπος, εκατό μέτρα πιο κάτω, περίμενε το θάνατο.

Ο Λεμπέντιεφ δεν ήταν ο μόνος αυτόπτης μάρτυς της δολοφονίας. Άλλωστε γύρω η ζωή της Αθήνας του 1920 συνεχιζόταν κανονικά: “Λίγα δευτερόλεπτα πριν τον στήσουμε στον τοίχο είχε περάσει μια μοτοσυκλέτα” θα θυμόταν αργότερα ένας απ’ τους στρατιώτες. “Ένα δευτερόλεπτο μετά πέρασε ένα τραμ”.

ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΣΠΙΛΩΣΗ ΤΟΥ ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ…ΠΟΙΟΣ;;ΣΥΓΓΕΝΗΣ ΤΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΜΙΝΗ

Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΣΠΙΛΩΝΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΙΩΝΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΚΛΕΓΕΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑ ΚΑΙ ΛΑΘΡΟΛΑΓΝΟΥ ΚΑΜΙΝΗ.

ΘΑ ΤΟΥ ΑΦΙΕΡΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΡΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΠΡΟΓΟΝΟΥ ΤΟΥ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΗΘΕΙ ΚΑΙ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΑΝΘΕΛΛΗΝΑ ΚΑΜΙΝΗ

«Πόλεμος» έχει ξεσπάσει μεταξύ της Χρυσής Αυγής και του ανιψιού του Ιωνα Δραγούμη, Φίλιππου με αφορμή την τελετή που πραγματοποίησε το ακροδεξιό κόμμα για να τιμήσει την μνήμη του μεγάλου πολιτικού και διανοούμενου στην ιδιαίτερη του πατρίδα στο Βογιάτσικο Καστοριάς.

Σε ανοικτή επιστολή του προς τις τοπικές αρχές, ο Φίλιππος Δραγούμης, δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων και ανιψιός του Ιωνα Δραγούμη, κάνει λόγο για προσβολή της μνήμης του αγωνιστή του Μακεδονικού Αγώνα και μεγάλου διανοούμενου, η οποία αμαυρώνει το όνομα της οικογένειας του, ενώ παράλληλα ζητά να υπάρξει ειδική μέριμνα ώστε να μην σπιλωθεί ξανά στο μέλλον η μνήμη του.

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ - Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

«Να ξέρετε πως αν σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει… Αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε…»

Ο Ίων Δραγούμης ήταν υιός πρωθυπουργού, μεγαλοαστός, μορφωμένος. Θα μπορούσε να γίνει μποέμ, να κάνει ξωτικά ταξίδια, να απολαμβάνει μία ζωή ηδονιστική. Αντ’ αυτού, προτίμησε τους βάλτους της Μακεδονίας, το χρέος και την θυσία, το «μαρτύρων και ηρώων αίμα».

Σαν σήμερα 31 Ιουλίου έπεσε δολοφονημένος απο τους πολιτικούς του αντιπάλους...

Σαν σήμερα: 31 Ιουλίου 1920 δολοφονείται ο εθνεγέρτης Ίωνας Δραγούμης

Να που μόνο βουνό με βουνό δε σμίγει. Αυτή είναι η πρώτη διαπίστωση που εύλογα κάνει κάποιος, που ξαφνικά μπροστά του συναντάει εκεί, στα χώματα της Κορσικής, στο όμορφο Αιάκειο, τον εθνεγέρτη Ίωνα Δραγούμη! Τη σπουδαία αυτή μορφή του αιώνα μας, που σάλπιζε με ατέλειωτο κουράγιο στα απρόθυμα αυτιά της Αθήνας, να την ξυπνήσει από τον λήθαργο και να αφουγγραστεί τους πόθους και τους πόνους της υπόδουλης, ακόμα τότε στον Τούρκο, Μακεδονίας μας, η οποία σε φρικτή απομόνωση, αντιμετώπιζε ταυτόχρονα την ύπουλη, τρομοκρατική και απάνθρωπη δράση των κομιτατζήδων, που προσπαθούσαν με τη βία να εκβουλγαρίσουν τον ελληνικό πληθυσμό

της Μακεδονίας! Ο Ιων, με τις αναφορές του από το Προξενείο Μοναστηρίου έβαλε τη φλόγα και ο άντρας της αδερφής του, ο Παύλος Μελάς, το αίμα..."Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα" όπως ήταν και ο τίτλος του βιβλίου του, με το οποίο καλούσε επιπρόσθετα την Αθήνα να κινητοποιηθεί, για να προλάβει τον αφελληνισμό της Μακεδονίας.

Ο Ιων Δραγούμης, η σάλπιγγα του Ένοπλου Μακεδονικού Αγώνα, που δε δίστασε, βλέποντας αργότερα τους αιώνιους "συμμάχους" και "φίλους" να προβαίνουν σε εξάμηνο αποκλεισμό των ελληνικών λιμανιών προκαλώντας την πείνα στους Έλληνες και την ταπείνωση, να εισβάλουν "φιλικά" στην Ελλάδα και να καταλύουν την εθνική κυριαρχία και την τάξη και την λαϊκή βούληση και την ανεξαρτησία της χώρας, να καταγγείλει με επιστολή καταπέλτη το απαράδεκτο των ενεργειών! Αυτή του ακριβώς η καταγγελία στις 16 Ιουνίου 1917, θα προκαλέσει την οργή του τότε ελλαδικού και συμμαχικού κατεστημένου, με αποτέλεσμα την άμεση εξόρισή του στην Κορσική.

Η επίσημη δικαιολογία για την εξορία του Δραγούμη είναι για τα...φιλογερμανικά δήθεν αισθήματά του, ξεχνώντας οι συντάκτες της λίστας των εξορίστων, ότι ένα χρόνιο πριν, όταν κατελήφθη από Γερμανοβουλγάρους το οχυρό Ρούπελ, τον Μάϊο του 1916, στην συζήτηση που έγινε στην Βουλή, ο Ίων Δραγούμης υπήρξε καταπέλτης κατά των Γερμανών σε μια αξέχαστη αγόρευση, γεμάτη από αγνά πατριωτικά αισθήματα. Άλλωστε ο Ιων ήταν εκείνος που από την θέση του ως Πρέσβης μας στην Πετρούπολη, υποστήριξε την έξοδο της Ελλάδας από την ουδετερότητα στο πλευρό της Αντάντ, αλλά με συμφωνίες και συμβάσεις -και όχι με πλιάτσικο και επεμβάσεις και αυθαιρεσία και προχειρότητα -που θα καθόριζαν σαφέστατα τα ανταλλάγματα που θα έπαιρνε η Ελλάδα και θα παρείχαν σαφείς και γερές εγγυήσεις ότι θα τα κρατούσε κιόλας. Αν χρησιμοποιούνταν ο νομικός και πολιτικός τρόπος Δραγούμη, ίσως η Ελλάδα δεν αντιμετώπιζε τον όλεθρο και τη "συμμαχική" ενίσχυση του Κεμάλ.

91 χρόνια από την δολοφονία του Ίωνος Δραγούμη.

"Λευκή ας βαλθεί όπου έπεσες κολώνα - πως έπεσες γραφή να μην το λέει - λευκή με της πατρίδας την εικόνα μόνο εκείνη ταιριάζει να σε κλαίει, βουβή, μαρμαρωμένη να σε κλαίει".

Κωστής Παλαμάς

Ο Ίων Δραγούμης γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1878. Ήταν γιος του Στέφανου Δραγούμη που διετέλεσε πρωθυπουργός μετά το κίνημα του 1909 στο Γουδί. Η οικογενειακή καταγωγή του ήταν από το Βογάτσικο της Μακεδονίας. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και το 1899 μπήκε στο διπλωματικό σώμα. Ήδη από τα πρώτα του χρόνια έρχεται σε επαφή με την φιλοσοφία και την ιστορία, αποκτώντας βάθος και πνευματική ευαισθησία. Νωρίτερα, στον ατυχή πόλεμο του 1897 είχε πολεμήσει ως εθελοντής. Υπηρέτησε ως προξενικός υπάλληλος στο Μοναστήρι, στον Πύργο και στην Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας. Στην θητεία του αυτή στα ελληνικά προξενεία, υπήρξε ηγετική μορφή του μακεδονικού αγώνος, οργανωτής και εμψυχωτής του.Ο Παύλος Μελάς ήταν σύζυγος της αδερφής του. Με τον τίμιο θάνατο του, ο Ίων δημοσιεύει το πιο γνωστό έργο του, το «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα» χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο. Το βιβλίο τάραξε συθέμελα την τότε λιμνάζουσα ελληνική κοινωνία, που αμέσως στρατεύτηκε στον σκοπό. Αμέσως το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών τον μετέθεσε σε πρεσβεία εκτός των Βαλκανίων.

To 1904 υπηρέτησε στην Αλεξάνδρεια ερχόμενος σε στενή επαφή και φιλία με τον μεγάλο ποιητή Κωνσταντίνο Καβάφη. Στη συνέχεια, το 1907 ως ανώτατος διπλωματικός υπάλληλος στην Κωνσταντινούπολη, ίδρυσε με την βοήθεια του επιστήθιου φίλου του Αθανασίου Σουλιώτη-Νικολαΐδη την «οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως». Η οργάνωση αυτή είχε σαν στόχο να εξοπλίσει τους Έλληνες της Πόλης, και να τους συμφιλιώσει με την οθωμανική διοίκηση, σε μια σχέση ισοτιμίας, με κοινό αντίπαλο τους Σλάβους. Ταυτόχρονα, στην Πόλη ήρθε σε επαφή και με τον νέο τότε, Γεώργιο Παπανδρέου, έκαναν παρέα, συζήτησαν για το έθνος και τις ανάγκες του. Θορυβημένη η ελληνική κυβέρνηση από την αιρετική και επιθετική δραστηριότητα του τον μεταθέτει στην Ρώμη και στο Λονδίνο.