Ph. D. στη Γλωσσολογία τού Πανεπιστημίου
της πολιτείας INDIANA των Η.Π.Α., τ. σχολικός σύμβουλος Φιλολόγων Αθηνών.
(Απόσπασμα ομιλίας)
Η ιερή και παλαίφατη αυτή μονή της Παναγίας της Μεγαλοσπηλιώτισσας υπήρξε στα δύσκολα, σκληρά και μαύρα εκείνα χρόνια της τουρκικής δουλείας το κάστρο της ορθοδοξίας, η εθνική και πνευματική έπαλξη, το προπύργιο της πίστης και της λευτεριάς.
Για να κατανοήσουμε πλήρως τη σημασία και τη σπουδαιότητα της νικηφόρας αυτής μάχης των Ελλήνων κατά τού πολυάριθμου και άρτια οργανωμένου στρατού τού Αιγυπτίου στρατηλάτη Ιμπραήμ στον ιερό και απάτητο από τους Τούρκους αυτό βράχο, κρίνεται σκόπιμο να εξετάσουμε σε γενικές και αδρές γραμμές τη γενικότερη κατάσταση που επικρατούσε στην επαναστατημένη Ελλάδα κατά το 1827, στο έβδομο δηλαδή έτος της Ελληνικής Επανάστασης.
Δεν πρέπει να αποκρύψουμε το γεγονός ότι από το 1823 είχε εισχωρήσει στις ψυχές των ελλήνων οπλαρχηγών και πολιτικών το σαράκι της διχόνοιας...

