Το 324 μ.Χ κι αφού είχε απαλλαγεί από τους άλλους διεκδικητές της αποκλειστικής εξουσίας επί της αχανούς Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο Κωνσταντίνος ο Α΄ ή Flavius Valerius Aurelius Constantinus [το πλήρες όνομα του] αποφάσισε να ιδρύσει μια νέα πρωτεύουσα, πολύ μακριά από την διεφθαρμένη και παρηκμασμένη Ρώμη, που σάπιζε αργά, μέσα στην ανηθικότητα, στη δολοπλοκία και στη χυδαιότητα, του πολυπολιτισμικού αχταρμά των κατοίκων της.
Άνθρωπος με εξαιρετικές διοικητικές και στρατηγικές ικανότητες, ο Κωνσταντίνος ο Α΄ [το χριστιανικό παπαδαριό τον ανακήρυξε και Μέγα] επέλεξε την καλύτερη δυνατή τοποθεσία που θα μπορούσε να επιλέξει, για να χτίσει την νέα του πρωτεύουσα...
Την περιοχή της παλιάς αποικίας των Μεγαρέων, την επονομαζόμενη και Βυζάντιο, από το όνομα του πρώτου αποικιστή της, του Βύζαντα του Μεγαρέα.
Ήδη υπήρχε εκεί μια σχετικά ακμάζουσα ρωμαϊκή πόλη με ανάμεικτο πληθυσμό Ελλήνων, Λατίνων και ασιατών, την οποία ο αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος αποκαλούσε Αυγούστα Αντωνίνα, προς τιμήν του γιου του Αντώνιου, ωστόσο όλοι οι υπόλοιποι τη γνώριζαν ως Βυζάντιο ή ως Επταπύργιο, ή ως Επτάλοφο, που ήσαν και τα παλαιότερα ελληνικά της ονόματα.
















_poster.jpg)
.jpg)
