Το «Μπαλτάκος Gate» τελειώνει τον Σαμαρά.

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου 

Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις Μπαλτάκου, για ωμή και ιταμή παρέμβαση-εντολή των Σαμαρά, Δένδια και Αθανασίου προς την «Ανεξάρτητη» Δικαιοσύνη, με σκοπό την προφυλάκιση άνευ επαρκών αποδεικτικών στοιχείων – σύμφωνα με τον Μπαλτάκο – βουλευτών του καθ΄ όλα νόμιμα εκλεγμένου κόμματος «Χρυσή Αυγή», έχει προκαλέσει πολιτικό σεισμό άνευ προηγουμένου και η κυβέρνηση έντρομη και πανικόβλητη, προσπαθεί να μαζέψει τα συντρίμμια της. 

Και πως θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, από τη στιγμή που ο Τάκης Μπαλτάκος, ήταν ο επί δεκαετίες «κολλητός» του Αντώνη Σαμαρά. Ήταν ο επί δεκαετίες άνθρωπος του οικογενειακού του περιβάλλοντος και ως εκ τούτου ήταν τρόφιμος αυτού του κλειστού περίγυρου Σαμαρά. Ήταν εκείνος ο οποίος στήριξε τον Αντώνη στα δύσκολα χρόνια της «πολιτικής του ερήμου». Ως εκ τούτου, ο Τάκης Μπαλτάκος γνωρίζει πάρα πολλά για τον Αντώνη Σαμαρά.

ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ ΖΟΥΝ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Συμπληρώθηκαν 18 ολόκληρα χρόνια από την εφιαλτική εκείνη χειμωνιάτικη νύχτα του Ιανουαρίου του 1996, στα Ίμια, που έμελλε να δρομολογήσει πολύ άσχημες εξελίξεις στα Εθνικά μας ζητήματα. Μέχρι τότε θεωρούσαμε αυτονόητη την κυριαρχία μας στο Αιγαίο πέλαγος, παρότι υφίστατο από πλευράς Τουρκίας το casus belli.

Όμως, στις 31 Ιανουαρίου 1996, αυτή η υπεροχή μας αμφισβητήθηκε έντονα. Την παγωμένη εκείνη βραδιά, μέσα στο καταχείμωνο, ανετράπησαν βίαια οι ισορροπίες στην περιοχή. Η νεοταξική συνωμοσία τέθηκε σε πλήρη εφαρμογή. Πρωταγωνιστές στην υλοποίηση αυτού του σχεδίου της κρίσεως, η Τουρκία  οι Η.Π.Α. και δυστυχώς η ανεπάρκεια της Ελλάδος να διαχειρισθεί κρίσεις με τους εκπροσώπους  της, τον Έλληνα Πρωθυπουργό (Κώστα Σημίτη), τον Υπουργό Εξωτερικών (Θεόδωρο Πάγκαλο) και τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης (Γεράσιμο  Αρσένη).

Τα Ίμια, μία συστάδα νησίδων των Δωδεκανήσων, εκχωρήθηκαν στην Ελλάδα,

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ 3 .Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΕΙΟΔΟΤΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Αφορμή να ξεκινήσω να γράφω σειρά άρθρων μου με τον τίτλο «Ανθολόγιο», ήταν τα όσα είχε πει ο σημερινός Πρωθυπουργός της πατρίδος μας, Πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς και τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, από του βήματος της 76ης Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, το 2011, καταγγέλλοντας την μνημονιακή πολιτική του τότε Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και υποσχόμενος στον Ελληνικό λαό, «λαγούς με πετραχήλια», τα οποία στην πορεία έγιναν «φρούδες» ελπίδες!   

Σε εκείνη λοιπόν, την 76η ΔΕΘ, ο πολιτικός ολετήρας της Ελλάδος μας Γ.Παπανδρέου, είχε αποφύγει επιμελώς να τοποθετηθεί στην μη αξιοποίηση της ανεκμετάλλευτης δημόσιας περιουσίας της χώρας μας και του ενεργειακού μας πλούτου. Αντίθετα ο κ. Σαμαράς δήλωνε πομπωδώς: «Η Ελλάδα σήμερα έχει τεράστιες δυνατότητες και πλούτο. Αλλά δυνατότητες ανεκμετάλλευτες. Και πλούτο αναξιοποίητο μέχρι σήμερα.

ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΤΕ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΔ ΠΑΣΟΚ ΑΕ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Ξημέρωσε λοιπόν, η απίστευτη ημέρα που συγκυβερνούν την Ελλάδα τα δυο κόμματα που από το 1974 εναλλάσσονταν στην εξουσία με μεγάλες πλειοψηφίες και αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που με τις εγκληματικές τους πολιτικές οδήγησαν την πατρίδα μας στην χειρότερη περίοδο της ιστορίας της, χειρότερη και από αυτή της κατοχής του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Αυτά τα δυο κόμματα, σήμερα υπόσχονται πως από κοινού θα προσπαθήσουν να ανοικοδομήσουν την Ελλάδα των ερειπίων τους. Ποιος όμως, μπορεί να πιστέψει αυτούς τους Μαυρογιαλούρους της πολιτικής; Δεν είναι λοιπόν χρήσιμο να θυμίσουμε κάποια απαραίτητα στοιχεία εκείνου που διαχειρίζεται την εξαθλίωση της χώρας και του λαού της, υποταγμένος στους ξένους δανειστές; Του πολιτικού  απατεώνα που υφάρπαξε την ψήφο των Ελλήνων μέσω της αντιμνημονιακής του ρητορικής; Του «αντιμνημονιακού»  Σαμαρά, ο οποίος σε όλους τους τόνους διατυμπάνιζε με πάθος και οργή στο «Ζάππειο 2», στις 12 Μαΐου 2011, και κατηγορούσε, εμμέσως πλην σαφώς, την Κυβέρνηση Παπανδρέου, για το αδίκημα της Εσχάτης προδοσίας:

ΣΑΜΑΡΑΣ Η ΤΣΙΠΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΥΛΛΑ ΣΤΗ ΧΑΡΥΒΔΗ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Στη χθεσινή του (20/6/2013) συνάντηση στη Βιέννη, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Αντώνης Σαμαράς διαβεβαίωνε Βρυξέλλες και Βερολίνο, πως το βράδυ της ίδιας ημέρας στο ραντεβού του, με τους άλλους δυο πολιτικούς αρχηγούς στην Αθήνα,  δεν θα προέκυπτε κανένα πρόβλημα και η τρικομματική θα συνέχιζε να κυβερνά εξυπηρετώντας τους δανειστές και εξαθλιώνοντας το λαό και τη χώρα. Μετά, όμως, τις χθεσινοβραδινές εξελίξεις σήμανε γενικός συναγερμός στα επιτελεία των Βρυξελλών και η Μέρκελ δεν μπόρεσε να κοιμηθεί από την αγωνία της για την ωρολογιακή βόμβα που λέγεται Ελλάδα και είναι έτοιμη να εκραγεί, λίγο πριν τις δικές της εκλογές. Βλέπετε το ενδεχόμενο εκλογών στην πατρίδα μας, δημιουργεί τριγμούς στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα της Γερμανίας και πιθανώς να δημιουργήσει απρόβλεπτες διεθνείς εξελίξεις, ειδικά τώρα που η Μέρκελ τα βρήκε με τον Ομπάμα,

ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ : ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

egerssi@otenet.gr

www.apostoloupanos.gr

Από το 1974 η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησαν διαδοχικά την πατρίδα μας και στερήθηκαν παντελώς μεταναστευτικής πολιτικής. Αυτή η παχυδερμική και εγκληματική στάση αυτών των κυβερνήσεων στην πολιτική αντιμετώπιση του μείζονος ζητήματος του μεταναστευτικού, οδήγησε στη χώρα μας πάνω από 2 εκατομμύρια λαθρομετανάστες, κυρίως Μουσουλμάνους, οι οποίοι στην κυριολεξία «κυρίευσαν» πολλές γειτονιές της πρωτεύουσας αλλά και ολόκληρες πόλεις της πατρίδας μας. Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, βοήθησε με την υποτονική έως και ύποπτη στάση της στη διόγκωση αυτού του Εθνικού προβλήματος. Το πρόβλημα δε, ξέφυγε τελείως του όποιου ελέγχου, όταν το Φεβρουάριο του 2003, επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου και ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης (σήμερα Προστασίας του πολίτη), Μιχάλης Χρυσοχοΐδης υπέγραψαν τον κοινοτικό κανονισμό «Δουβλίνο ΙΙ», χωρίς σοβαρές ασφαλιστικές δικλίδες. Ειδικότερα, αυτός ο κανονισμός προβλέπει για την λαθρομετανάστευση,

ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου 

egerssi@otenet.gr – www.apostoloupanos.gr

Τα τρία τελευταία χρόνια των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, καταργήθηκε το κοινωνικό κράτος, το κράτος πρόνοιας και το εργατικό δίκαιο, παραβιάστηκε κατάφορα το Σύνταγμα, διαλύθηκε η εναπομείνασα πρωτογενής παραγωγή και η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, ισοπεδώθηκε ο κοινωνικός ιστός της πατρίδας μας, η ραχοκοκαλιά της κοινωνίας μας που είναι η μεσαία αστική τάξη. Ο λαός μας ζει πλέον, στην απόλυτη εξαθλίωση, χωρίς το κράτος να μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια της ζωής του, η οποία είναι έρμαιο των κακοποιών στοιχείων λόγω της αθρόας λαθρομετανάστευσης. Αυτή η βίαιη προσαρμογή της ζωής μας στην πολιτική των μνημονίων εξαθλίωσε τις Ελληνικές οικογένειες και χιλιάδες συμπολίτες μας έβαλαν τέλος στη ζωή τους, μη αντέχοντας την εξαθλίωση. Αυτές οι πολιτικές αύξησαν επικίνδυνα την υπογεννητικότητα, που μαζί με την αθρόα μετανάστευση συνελλήνων σε άλλες χώρες, φαντάζουν ως ο υπ΄ αριθμόν ένας κίνδυνος του Έθνους μας. Οι ίδιες πολιτικές, παραχώρησαν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στους τροϊκανούς και διέλυσαν την Άμυνα της χώρας είτε μέσω της περικοπής κατά 50% των αποδοχών των αξιωματικών μας, είτε μέσω των λουκέτων πολλών στρατοπέδων, αλλά και της κατάργησης Σωμάτων Στρατού. 

Έτσι, αυτό το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης, που υπηρετήθηκε από πολιτικούς διεφθαρμένους, τιμητές της ανομίας, φαύλους, δοσίλογους, κλέφτες και σε πολλές περιπτώσεις προδότες των Ιερών και Οσίων του λαού μας, εξακολουθεί να βιάζει τον λαό μας με αποτέλεσμα να δημιουργεί Γενοκτονία του Έθνους των Ελλήνων.

ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΕΙΕΣ ΚΥΒΙΣΤΗΣΕΙΣ.

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Στις 13 Φεβρουαρίου 2012 ο Γιώργος Καρατζαφέρης διέγραψε από το ΛΑΟΣ τους μέχρι τότε αγαπημένους και «κολλητούς» του βουλευτές Βορίδη και Γεωργιάδη, καθώς υπερψήφισαν τη νέα δανειακή σύμβαση αντίθετα με τις προσωπικές του οδηγίες, που ως συνήθως εξυπηρετούν αποκλειστικά την προσωπική του πολιτική στρατηγική και όχι βεβαίως το κόμμα του ΛΑΟΣ στο οποίο έχει αυτοδιορισθεί ισόβιος Πρόεδρος. Ενός κόμματος που τον Μάιο του 2010 ψήφιζε μαζί με το ΠΑΣΟΚ και την κ. Μπακογιάννη, το πρώτο μνημόνιο και έθετε τις «στέρεες» βάσεις για την κατάργηση της Εθνικής μας κυριαρχίας και την υποδούλωση του λαού μας στους ξένους δανειστές και τοκογλύφους. Έτσι, δυο μόλις ημέρες μετά και αφού πρόσκαιρα δείχνει να έχει συνέλθει από την ευθεία συνολική αμφισβήτηση των βουλευτών και σε μια προσπάθεια πολιτικής απαξίωσής τους, στις 15 Φεβρουαρίου 2012 ο κ. Καρατζαφέρης μιλώντας στην πρωινή τηλεοπτική εκπομπή του Ant1 είπε μεταξύ των άλλων: «Τα προβλήματα άρχισαν όταν υπουργοποιήθηκαν οι κύριοι Βορίδης και Γεωργιάδης. Οι άνθρωποι επηρεάζονται, κάποιοι μιλάνε για vertigo, δηλαδή απώλεια προσανατολισμού, ότι ίσως η γρήγορη ανέλιξη επέβαλλε κάποια άλλη πολιτική ή να αλλάξουν τον προσανατολισμό τους...». 

Ακολούθως, «πριν αλέκτωρ λαλήσαι τρεις», στις 17 Φεβρουαρίου 2012 οι δυο βουλευτές προσχωρούν στη ΝΔ δείχνοντας πως ήταν μια απόφαση από μέρους τους προσχεδιασμένη και προμελετημένη και δηλώνουν πως επιστρέφουν στη μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη. Σε ανακοίνωσή του με αφορμή την προσχώρηση των Βορίδη και Γεωργιάδη στη Νέα Δημοκρατία ο ΛΑΟΣ μιλάει για ένα ευρύτερο σχέδιο διεμβολισμού του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Επίσης, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ κ. Χρυσανθακόπουλος δηλώνει: «Ο καριερισμός, ο νεοφιλελευθερισμός και η μεγαλοαστική έπαρση, οδηγούν τους δυο στο ναό της ενδοτικότητας της ΝΔ».

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ.

    

  Γράφει  ο Παναγιώτης Αποστόλου

      Με  την ανατολή του 2012, ο Ανώτατος Άρχοντας της πατρίδος μας κ. Παπούλιας  υπέπεσε σε νέο βαρύτατο θεσμικό  ατόπημα. Ξέχασε πως είναι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας και ο θεματοφύλακας των θεσμών και του Συντάγματος της χώρας,  δηλαδή ο πραγματικός ρυθμιστής του πολιτεύματος και θυμήθηκε, ενεργώντας ως υψηλόβαθμο κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ (ρόλο που προφανώς ποτέ δεν ξέχασε), πως έπρεπε να στηρίξει με νέες δηλώσεις του τις δυνάμεις κατοχής, της κυβέρνησης Παπαδήμου, φθάνοντας την οργή και την υπομονή του λαού μας στα όριά της.

      Πιο αναλυτικά, την Κυριακή υποδέχτηκε στην καθιερωμένη εκδήλωση στο Προεδρικό Μέγαρο την πολιτική, στρατιωτική και θρησκευτική ηγεσία της χώρας καθώς και τους κοινωνικούς φορείς όπου του μετέφεραν τις ευχές τους για το νέο έτος. Μετά το πέρας της εκδήλωσης, δήλωσε με περίσσια θρασύτητα στους δημοσιογράφους  πως αισθάνεται ότι «με την κυβέρνηση Παπαδήμου επικρατεί ύφεση και έχει κατακαθίσει ο κουρνιαχτός. Του γίνεται πόλεμος. Το βλέπω στις εφημερίδες με σχόλια που θα μπορούσαν να μην γίνονται, αφού όλοι δηλώνουμε και ζητάμε τα πολλά χρήματα από την Ευρώπη». Επιπλέον, πρόσθεσε πως «είναι αισιόδοξος για την οικονομική πορεία της χώρας  καθώς οι Ελληνικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό αρχίζουν να αναπτύσσονται, αφού ένας τεχνοκράτης σαν τον κ. Παπαδήμο εμφανίζεται αισιόδοξος και θα πρέπει να συμμεριστούμε αυτή την αισιοδοξία». Τέλος ζήτησε, με μια παρέμβαση ωμής αθλιότητας, από τα Μ.Μ.Ε. να μη μεταφέρουν τις πληροφορίες που συγκεντρώνουν, επιδιώκοντας να συγκινήσουν τον κόσμο, αλλά να τις παρουσιάζουν στις “πραγματικές τους διαστάσεις”.

      Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο κ. Παπούλιας ήταν στενότατος συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου και διατέλεσε Υπουργός σε όλες τις κυβερνήσεις του Ανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ. Ήταν δε εξ εκείνων που ψήφισαν το 1985 στην αναθεώρηση του Συντάγματος, το «κούρεμα» των λίγων αρμοδιοτήτων που είχαν απομείνει στον ανώτατο άρχοντα. Γιαυτό και είναι συμμέτοχος της ηθικής, πολιτικής, πολιτισμικής και οικονομικής εξαθλίωσης της πατρίδος μας. 

Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΓΟΥΔΙ.

   

   Γράφει  ο Παναγιώτης Αποστόλου 

 

      Οι  στάχτες από την τραγωδία της μαρτυρικής Κύπρου μας το 1974, εγκαθίδρυσαν στην Ελλάδα την δημοκρατία. Οι πρωταίτιοι της δικτατορίας και ο υπεύθυνος της Τουρκικής εισβολής στη Κύπρο, δικτάτορας Ιωαννίδης «πέρασαν» τις πύλες του Κορυδαλλού, καταδικασθέντες από την νεογέννητη δημοκρατία μας.

      Πρώτος  Πρωθυπουργός της νεοσύστατης Δημοκρατίας  μας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που  επί των ημερών του «χτυπάει» την Κύπρο ο Αττίλας 2, στις 14 Αυγούστου 1974 και χάνεται το 38% της Μεγαλονήσου, χωρίς να πέσει μια ντουφεκιά. Μένει απαθής και αφήνει αβοήθητη την Κύπρο στις ορέξεις των αιμοσταγών γειτόνων μας. Αυτός ο πρώτος Πρωθυπουργός της Ελλάδος, μετά την δικτατορία των Συνταγματαρχών, λέει το ιστορικά, πλέον, κατακριτέο, «η Κύπρος κείται μακράν». Επιπρόσθετα, καταγράφεται ως «επίτευγμα» της Δημοκρατίας μας και του Κωνσταντίνου Καραμανλή η αναθεώρηση του Συντάγματος του 1952 που επεξεργάσθηκε η Ε΄ Αναθεωρητική βουλή, τον Ιούνιο του 1975, όταν και ορίσθηκε ως πολίτευμα της Ελλάδος, η προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία.

        Ο χρόνος που κύλισε από  τότε μέχρι σήμερα αποδεικνύει  πως το αναθεωρημένο Σύνταγμα  του 1975, όπως και όλα τα άλλα  αναθεωρημένα Συντάγματα, ήταν τελείως διάτρητα και ελλιπή και επέτρεψαν στα πολιτικά κόμματα της πατρίδος μας να τα χρησιμοποιούν κατά το δοκούν, εξυπηρετώντας πολιτικές σκοπιμότητες προς όφελός τους, αλλά  και κατά των συμφερόντων της χώρας και των πολιτών της.

        Όλοι όσοι διατελέσαν Πρωθυπουργοί  αυτής της χώρας έχουν τεράστιες και εγκληματικές ευθύνες για το σημερινό κατάντημα της Ελλάδος μας. Μεταχειρίστηκαν τα αναθεωρημένα Συντάγματα, όχι για την δημιουργία και την προάσπιση θεσμών και νόμων μιας υγιούς δημοκρατίας, αλλά τα προσάρμοζαν σύμφωνα με το προσωπικό και το κομματικό τους συμφέρον. Δημιούργησαν ένα άκρατο πελατειακό κράτος που υφάρπαζε την ψήφο του άμοιρου και ανυποψίαστου ψηφοφόρου, υποτίθεται για καλύτερες ημέρες, μετατρέποντας την Δημοκρατία, σε αχαλίνωτη κομματοκρατία. Όλα τα κόμματα εξουσίας (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) κυβέρνησαν τον τόπο, από όλες τις βαθμίδες εξουσίας, με την στρατηγική μέθοδο της πλήρους ατιμωρησίας γιατί «κόρακας, κοράκου μάτι δεν βγάζει». Έτσι βλέπουμε, όλα αυτά τα χρόνια με αηδία, αγανάκτηση και οργή να μην υπάρχουν ένοχοι για όλα τα σκάνδαλα που διέπραξαν οι πολιτικοί μας κατά των συμφερόντων του λαού και της χώρας.

Η Τριμερής Επιτροπή, η λέσχη Μπίλντερμπεργκ, όργανα της παγκόσμιας εξωπολιτικής εξουσίας.

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Η ανθρωπότητα έχει περάσει πολλές κρίσεις στη μακραίωνη διαδρομή της. Κρίσεις περιορισμού της ελευθερίας, αμφισβήτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατάργησης του δικαίου και της νομιμότητας, αλλά και πολιτικές μεταμορφώσεις που όμως κατάφερε να ξεπεράσει.  

Σήμερα όμως, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε, ότι είμαστε μάρτυρες μιας παγκόσμιας δημιουργημένης κρίσης, η οποία είναι πρωτοφανής στην ιστορία της ανθρωπότητας και για πρώτη φορά η πολιτική του πλανήτη είναι υπόδουλη και καθορίζεται εξ ολοκλήρου από μια αυθαίρετη και παγκόσμιας εμβέλειας  εξωπολιτική εξουσία δυνάμεων του κεφαλαίου και της κερδοσκοπίας.

Το 1973 ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ,  γερμανοεβραϊκής καταγωγής, αναθέτει στον Πολωνοεβραίο καθηγητή Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι να διοργανώσει ένα κλαμπ κορυφαίων πολιτικών και επιχειρηματιών από την ΗΠΑ, την Ιαπωνία και την Ευρωπαϊκή Ένωση για να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των τριών αυτών πόλων. Έτσι, δημιουργήθηκε η Τριμερής Επιτροπή (Trilateral Commission), της οποίας τα 300 και πλέον μέλη και οι προσκεκλημένοι τους συναντώνται εναλλάξ μια φορά τον χρόνο στις ΗΠΑ, στην Ιαπωνία και την Ευρώπη. Η συνάντηση στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1999 στην Αθήνα. Μέλη της από την Ελλάδα είναι ο Στέλιος Αργυρός (ευρωβουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ), ο Παναγής Βουρλούμης (πρώην στέλεχος της Alpha Bank και νυν ιδιοκτήτης εταιρείας χρηματοοικονομικών υπηρεσιών), ο Αλέξης Παπαχελάς (δημοσιογράφος), ο Λουκάς Παπαδήμος (νυν Πρωθυπουργός) και πολλοί άλλοι. Από τον διεθνή χώρο εξέχουσα θέση κατέχουν οι πρώην πρόεδροι των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους (προσωπικός φίλος της οικογένειας Μητσοτάκη) και Μπιλ Κλίντον, ο Χένρυ Κίσινγκερ κ.α.

Εδώ η χώρα χάνεται και... οι λόρδοι χτενίζονται.

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Σήμερα βρισκόμαστε στην χειρότερη περίοδο της μεταπολεμικής Ελλάδος και ίσως σε μια από τις χειρότερες της ιστορίας από συστάσεως αυτού του Έθνους. Για την σημερινή κατάσταση της εξαθλίωσης που βιώνει στο πετσί του ο Ελληνικός λαός, ευθύνονται όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης (1974-2011) που κυβέρνησαν τούτο τον τόπο. Άλλες εξ αυτών έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης και άλλες μικρότερο. Όμως η παρούσα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, των κ.κ. Παπανδρέου, Βενιζέλου και Πάγκαλου, παρ΄ότι είναι η τελευταία, έχει πιθανόν τις περισσότερες των ευθυνών. Ανέλαβε την εξουσία της χώρας, πράγματι σε μια πάρα πολύ δύσκολη στιγμή, με ψευτοδιλήμματα που έθεσε προεκλογικά στον Ελληνικό λαό υφαρπάζοντας την ψήφο του, όπως π.χ. το «λεφτά υπάρχουν», την υπόσχεση για μη περικοπή των μισθών των εργαζομένων και των συντάξεων των απόμαχων της εργασίας και την βεβαίωση περί μη υπαγωγής της χώρας στο Δ.Ν.Τ., γεγονός το οποίο θα την εξαθλίωνε οικονομικά.

Η φλόγα των λόγων του Πατροκοσμά απέναντι στην αδράνεια των σημερινών ιεραρχών.

                    Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Στις 23 και 24 Αυγούστου, τιμήθηκε δεόντως στην Κόνιτσα, η μνήμη του ισαποστόλου, Εθναποστόλου και Ιερομάρτυρα, Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, πολιούχου της ακριτικής και ηρωικής πόλεως της Ηπείρου. Το βράδυ της 23ης Αυγούστου ημέρα Τρίτη, παραμονή της εορτής,  στον ιερό Ναό του Αγίου Κοσμά, τελέσθηκε Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεωργίου. Συλλειτούργησαν επίσης, οι Μητροπολίτες, Ξάνθης και Περιθωρίου κ. Παντελεήμων, Καστορίας κ. Σεραφείμ, πρώην Αυλώνος κ. Χριστόδουλος και ο Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. Ανδρέας. Μετά την τέλεση της θείας λειτουργίας πραγματοποιήθηκε λιτάνευση της Εικόνας και του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στην πόλη της Κόνιτσας, την οποία ακολούθησα  ευλαβικά μαζί με περισσότερους από δυο χιλιάδες πιστούς και δυστυχώς μεταξύ αυτών δεν ήταν κανένας από τους πέντε βουλευτές του νομού Ιωαννίνων, που έλαμψαν δια της απουσίας τους.

Ο οικοδεσπότης Μητροπολίτης κ. Ανδρέας, στον πύρινο λόγο του προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα, αναφέρθηκε στα Εθνικά θέματα, λέγοντας χαρακτηριστικά: «πολλοί είναι εκείνοι που προσπαθούν να μου κλείσουν το στόμα, αλλά μόνον ο θάνατος θα μου κλείσει το στόμα και δεν θα μιλώ για τα Εθνικά θέματα».     

    Την επομένη το πρωί, 24η Αυγούστου ημέρα Τετάρτη τελέσθηκε Όρθρος και Αρχιερατική Θεία Λειτουργία από τους προαναφερθέντες ιεράρχες καθώς και με τη συμμετοχή του Μητροπολίτου Παροναξίας κ. Καλλίνικου στην μνήμη του Αγίου. Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας άπαντες μετέβησαν στην Ιερά Μονή Παναγίας Μολυβδοσκεπάστου, δεκαεπτά χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πόλη της Κόνιτσας και εγγύς της συνοριακής γραμμής με την Βόρειο Ήπειρο, όπου τελέσθηκε τρισάγιο στον τάφο του Μακαριστού Μητροπολίτου Κονίτσης Σεβαστιανού, μεγάλου Ιεράρχη και αγωνιστή του βορειοηπειρωτικού απελευθερωτικού αγώνα και προκατόχου του σημερινού Μητροπολίτου Ανδρέα.

Είναι ή δεν είναι εθνική προδοσία;

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Στις 7 Φεβρουαρίου 2007, στο Μπουργκάς της Βουλγαρίας, συμφωνείται μεταξύ της Ρωσίας της Ελλάδος και της Βουλγαρίας η κατασκευή του διαβαλκανικού αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου από το Βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη. Στις 17 Μαρτίου 2007, στην Αθήνα, οι τρεις χώρες υπογράφουν την τελική συμφωνία κατασκευής του αγωγού που το χρονοδιάγραμμα όριζε την αποπεράτωσή του στο τέλος του 2010. 

Στις 25 Ιουλίου 2007, στην Κωνσταντινούπολη, συμφωνήθηκε από τους Πρωθυπουργούς της Ελλάδος (Κώστα Καραμανλή) και της Ρωσίας (Βλαδιμίρ Πούτιν) η κατασκευή και εκμετάλλευση του αγωγού φυσικού αερίου South Streem. Στις  30 Ιουνίου 2008, στη Μόσχα, οι Πρωθυπουργοί των δυο παραπάνω χωρών υπογράφουν την επίσημη διακρατική συμφωνία του  South Streem. Ο Ρωσικός αγωγός φυσικού αερίου θα διερχόταν στον Ελληνικό χώρο από τη Βουλγαρία  και μέσω της Μακεδονίας και της Ηπείρου θα κατέληγε στην Ηγουμενίτσα. Είχε προβλεφθεί  πως το 2014 θα είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του και θα άρχιζε άμεσα η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου που τελικό προορισμό θα είχε την Ιταλία. Ο αγωγός θα παρείχε δέκα δις κυβικά μέτρα φυσικό αέριο το χρόνο και την εκμετάλλευση θα είχαν κατά 50% οι εταιρείες ΔΕΣΦΑ και η Gazprom (Ρωσική).

Οι επίσημες αυτές διακρατικές  συμφωνίες ήταν τεράστιο βήμα για την Ελλάδα και τον τότε  Έλληνα Πρωθυπουργό ως προς την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας, μιας και αποτελούσαν τότε τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά έργα της Νότιας και Κεντρικής Ευρώπης. Επίσης, οι συμφωνίες αυτές θα μας προσέδιδαν πολλαπλά οικονομικά και πολιτικά οφέλη από τη στιγμή που θα κάναμε ενεργειακό εταίρο μας τη διαχρονικά  ομόδοξη και ομόθρησκη, με πολλά κοινά σημεία στις παραδόσεις και τον πολιτισμό, φίλη-χώρα, Ρωσία. Ταυτόχρονα, θα ετίθεντο κόκκινη γραμμή στο φθαρμένο και ξεπερασμένο από το χρόνο περιβόητο «ανήκομεν εις την δύση», του πρεσβύτερου, αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή και θα οροθετείτο πως ανήκουμε όπου είναι το συμφέρον της πατρίδος μας. 

Οι χαμερπείς νεοταξίτες κατά της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού.

  

   Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

            Το Σεπτέμβριο του 1994 ο Χένρυ Κίσινγκερ σε ομιλία του κατά την βράβευσή του, από προσωπικότητες του επιχειρηματικού κόσμου των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον, μεταξύ των άλλων είπε για την Ελλάδα:

«Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι΄ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως να συνετισθεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε την γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει για να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για τη πολιτική των ΗΠΑ».

Ποιος είναι όμως ο Χένρυ Κίσινγκερ; Δεν είναι τυχαίο πρόσωπο στην παγκόσμια διπλωματική σκηνή. Διατέλεσε υπουργός Εξωτερικών της υπερδύναμης από το 1973 έως το 1977 και κατηγορήθηκε από όλο τον Ελληνισμό ως ο κύριος εμπνευστής, υπεύθυνος και υποκινητής της Τουρκικής εισβολής στη Κύπρο. Για περισσότερο από είκοσι χρόνια δίδαξε στο πανεπιστήμιο Χάρβαντ αμυντική πολιτική, στρατηγική πυρηνικών οπλοστασίων και Διεθνή Διπλωματία. Μαθητές του υπήρξαν, μετέπειτα αρχηγοί κρατών και κορυφαίοι διπλωματικοί παράγοντες που σκοπό είχαν να προάγουν τις πολιτικές του. Επί σαράντα χρόνια είναι σύμβουλος όλων των Αμερικανικών Κυβερνήσεων και πρέσβης της πολιτικής των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο, προβάλλοντας και προωθώντας τις νεοταξικές του απόψεις περί μιας μελλοντικής παγκόσμιας Κυβέρνησης στην οποία η Αμερική θα διαφεντεύει δικτατορικά όλο τον κόσμο εις βάρος των Εθνών κρατών και των θρησκειών τους. Κυρίως όμως, της Ορθοδοξίας. 

Γυμνοσάλιαγκες και χαμαιλέοντες της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου       

Την περασμένη Πέμπτη, στην σύνοδο κορυφής των ηγετών της ευρωζώνης με θέμα το δημόσιο  χρέος της Ελλάδος, οι εταίροι μας αποφάσισαν να δώσουν το φιλί της ζωής στην παρακμασμένη Ευρωπαϊκή οικονομία και να ξεσφίξουν ελαφρώς την θηλιά από το λαιμό της Ελλάδος. Μέσω της απόφασής τους οδήγησαν την  Ελληνική οικονομία στην διαρκή πτώχευση και υποθήκευσαν το μέλλον των Ελλήνων για δύο τουλάχιστον γενεές. Μέσω αυτής της απόφασης οι εταίροι μας χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως πειραματόζωο στην αρένα της αιμοσταγούς οικονομικής πολιτικής των κερδοσκόπων-τοκογλύφων δανειστών μας.

Παρόλα ταύτα, μετά από αυτή την απόφαση η Ελληνική κυβέρνηση πανηγυρίζει και θεωρεί πως έσωσε την χώρα από την χρεοκοπία. Πανηγυρίζουν οι κυβερνώντες αν και για άλλη μια φορά δεν διαπραγματεύθηκαν τους καλύτερους δυνατούς όρους για το συμφέρον της πατρίδος μας, σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για την διάσωση της ευρωζώνης και σύρθηκαν ως γυμνοσάλιαγκες και χαμαιλέοντες στην απόφαση των εντολοδόχων τους, της νέας τάξεως πραγμάτων.  

Η ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Πριν λίγο καιρό με Χολιγουντιανό φόντο το ακριτικό μας Καστελόριζο, ο κ. Παπανδρέου ως σταρ του κινηματογράφου, μας αναγγέλλει την «πατριωτική του» απόφαση να υπαχθεί η χώρα μας στη δαγκάνα του χρηματοπιστωτικού οργανισμού του ΔΝΤ. Δηλαδή, των διεθνών τοκογλύφων και κερδοσκόπων που έμελλε να γίνουν οι διαχρονικοί δυνάστες και βιαστές του Ελληνικού λαού και της χώρας μας. Ταυτόχρονα, οι υποτελείς της τρόικας εκχώρησαν την Εθνική μας κυριαρχία και παραιτήθηκαν όποιας ασυλίας πηγάζει από διεθνείς συνθήκες.

Πριν από την ψήφιση του επαχθούς μνημονίου, αλλά και μετά την ψήφισή του, όλα τα  ΜΜΕ του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου και κυρίως τα φιλοκυβερνητικά δια μέσω των γυμνοσαλιάγκων εκπροσώπων τους και υπηρετών της νέας τάξεως πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης, προσπαθούσαν να πείσουν όλους εμάς, πως το μνημόνιο ήταν η μόνη λύση για την οικονομική σωτηρία της πατρίδος μας. Όμως, απέκρυπταν επιμελώς, πως η οικονομική κατάρρευση δημιουργήθηκε επί 36-37 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από την αλόγιστη και ύποπτη πολιτική των δύο κόμματων εξουσίας. Σήμερα πληρώνουμε  όλες εκείνες τις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας που εξέθρεψαν και διόγκωσαν διαχρονικά αυτά τα κόμματα εξουσίας, έχοντας πελατειακές σχέσεις με τους πολίτες, με τα παράλογα προνόμια των εργαζομένων στο δημόσιο και με την δημιουργία ενός υπέρογκου και δυσκίνητου κράτους.

Πέρασε, λοιπόν, ένας και πλέον χρόνος από την εφαρμογή του μνημονίου και η ανεργία, κυρίως στους νέους ανθρώπους, έχει εκτιναχτεί, οι απολύσεις συνανθρώπων μας, μέσης ηλικίας, έχουν αυξηθεί, τα λουκέτα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι καθημερινό φαινόμενο, οι μισθοί και οι συντάξεις μειώνονται δραστικά, το κοινωνικό κράτος καταρρέει, το κράτος πρόνοιας πνέει τα λοίσθια, μεγάλες επιχειρήσεις αποχωρούν από την χώρα μας προκειμένου να δραστηριοποιηθούν σε καλύτερους φορολογικούς παράδεισους και προ των πυλών έχουμε νέο κύμα μεταναστεύσεως.

Σήμερα, λοιπόν, που είμαστε σε χειρότερη οικονομική κατάσταση από εκείνη που ήμασταν πριν ένα χρόνο, αυτά τα μέσα «ενημέρωσης» ημέρα με την ημέρα πιεζόμενα και από την διατυπωμένη οργή του Ελληνικού λαού αλλάζουν πλεύση και διατυπώνουν την άποψη, πως ίσως το μνημόνιο δεν ήταν μονόδρομος και μας οδήγησε εκεί η μη διαπραγμάτευσή του με τους πιστωτές μας και τα εκβιαστικά διλήμματα της κυβέρνησης Παπανδρέου, του τύπου: «μνημόνιο ή χρεοκοπία».

Από την γενικότερη αυτή στροφή  των ΜΜΕ της υπαγωγής της χώρας στο μνημόνιο, την μεγαλύτερη εντύπωση μου προξένησε το έγκριτο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», ιδιοκτησίας Λιβάνη, και ειδικότερα το δημοσίευμά του  στο τεύχος 79 της περασμένης εβδομάδος στην σελίδα 26,  με τίτλο: «Ας ξαναδιαβάσουν την Ιστορία οι κυβερνώντες….».

Εδώ, εκθειάζεται η στάση εν έτει 1936 του Κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Μεταξά, όταν η Ελλάδα έφθασε σε αδυναμία αποπληρωμής δανείου προς την βελγική τράπεζα Societe  Commerciale de Belgique. Η Βελγική κυβέρνηση προσέφυγε κατά της χώρας μας στο Διεθνές δικαστήριο που είχε ιδρυθεί από την κοινωνία των Εθνών με την κατηγορία, ότι αθετεί τις διεθνείς δανειακές της υποχρεώσεις. Υπήρξαν τότε διαδοχικά υπομνήματα της κυβέρνησης Μεταξά και μεταξύ άλλων αναφέρονταν τα εξής: « Ενίοτε μπορεί να υπάρξει μια έκτακτη κατάσταση, η οποία καθιστά αδύνατο για τις κυβερνήσεις να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τους δανειστές και προς το λαό τους. Οι πόροι της χώρας είναι ανεπαρκείς για να εκπληρώσουν και τις δύο υποχρεώσεις ταυτόχρονα.  Είναι αδύνατον να πληρώσει μια κυβέρνηση το χρέος και, την ίδια στιγμή, να παρασχεθεί στο λαό η κατάλληλη διοίκηση και οι εγγυημένες συνθήκες για την ηθική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στα δύο. Και, φυσικά, το καθήκον του κράτους, να εξασφαλίζει την εύρυθμη λειτουργία των βασικών δημόσιων υπηρεσιών, υπερτερεί έναντι της πληρωμής των χρεών του. Από κανένα κράτος δεν απαιτείται να εκπληρώσει, μερικά ή ολικά, τις χρηματικές του υποχρεώσεις, εάν αυτό θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών του και έχει ως αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση της διοίκησης της χώρας. Στην περίπτωση που η αποπληρωμή των χρεών θέτει σε κίνδυνο την οικονομική ζωή και διοίκηση, η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διακόψει ή και να μειώσει την εξυπηρέτηση του χρέους».

Το Διεθνές Δικαστήριο, με βάσει την παραπάνω επιχειρηματολογία, δικαίωσε την Ελλάδα. Μήπως τότε η Ελλάδα ήταν περισσότερο ισχυρή σε σχέση με σήμερα; Διερωτάται, το εν λόγω περιοδικό και καταλήγει: Προφανώς όχι…Τα αυτονόητα, όμως, ίσχυαν ακόμα και επί δικτατορίας…

Ειλικρινά, χαίρομαι, γιατί ο αποκαλούμενος ως στυγνός δικτάτορας και φασίστας Ιωάννης Μεταξάς από τις «δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις του τόπου» τις προηγούμενες δεκαετίες, αναγορεύεται σήμερα από τους ίδιους σε Εθνικό ήρωα για τις επιλογές του σε μια παρόμοια περίπτωση με αυτή που βιώνει σήμερα ο τόπος. Χαίρομαι, γιατί από το κλείσιμο του δημοσιεύματος αναγνωρίζεται πως, οι πράξεις ενός Κυβερνήτη χαρακτηρίζουν αυτόν πατριώτη και τις δράσεις του ως πατριωτικές και όχι τα λόγια τα ωραία τα μεγάλα του κ. Παπανδρέου περί πατριωτισμού.

Βέβαια, είναι χρέος μου να αναφέρω, πως για πρώτη φορά έγινε αναφορά στο παράδειγμα του Ιωάννη Μεταξά στα ΜΜΕ, με  δημοσίευμα άρθρου του φίλου μου και συμμαχητή μου Μιχάλη Βάρδα, στην εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος» την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010 με τίτλο «Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Ι.Μεταξά».  Χαίρομαι  επιπρόσθετα, γιατί έστω και μετά από έξι μήνες, τα «προοδευτικά» «Επίκαιρα» αναγνώρισαν αυτό που ο Μιχάλης Βάρδας επεσήμανε από τον Δεκέμβριο του 2010 και που δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχουν ή δεν τους επιτρέπουν να αντιληφθούν  τα κόμματα εξουσίας.

Τα «Επίκαιρα» όμως, παραλείπουν να αναφέρουν, πως το Διεθνές Δικαστήριο με την αποδοχή του Ελληνικού σκεπτικού δημιούργησε νομικό προηγούμενο που επικαλέσθηκαν άλλες χώρες αργότερα.  Για παράδειγμα, η  Αργεντινή το 2003, αρνήθηκε να εφαρμόσει τα προγράμματα του ΔΝΤ και διέγραψε μονομερώς το μεγαλύτερο μέρος του χρέους της και κατ΄αυτό τον τρόπο προστάτεψε τον λαό της από την απόλυτη εξαθλίωση μη υποκύπτοντας στους διεθνείς τοκογλύφους.

Γιατί λοιπόν, η Ελληνική Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός της χώρας, έχοντας απτά παραδείγματα, όχι μόνο δεν διαπραγματεύθηκαν τους όρους του μνημονίου αλλά ούτε καν τους διάβασαν;

Έτσι, οδηγηθήκαμε σε πλήρες αδιέξοδο, ένα χρόνο τώρα, και προκειμένου να πάρουμε την πέμπτη δόση του δανείου έπρεπε η Βουλή να ψηφίσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα (μνημόνιο 2) με όρους ακόμη μεγαλύτερης εξαθλίωσης των μισθωτών και συνταξιούχων, πλήρης απεμπόλησης κοινωνικών κατακτήσεων και ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας χωρίς καμία προϋπόθεση ανάπτυξης για τη χώρα. Δηλαδή, επί της ουσίας μας ζητούσε η τρόικα ψηφίζοντας το μεσοπρόθεσμο να τοποθετήσουμε την ταφόπλακα στην Ελληνική οικονομία και να βάλλουμε πωλητήριο της χώρας μας.  Αυτή τη χρονική περίοδο, λοιπόν, η Ελληνική Κυβέρνηση είχε την μεγάλη ευκαιρία να διορθώσει το λάθος της άρον-άρον ψήφισης του μνημονίου άνευ ουσιαστικής διαπραγμάτευσης, εκβιάζοντας τους τροικανούς για την μη ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, επενδύοντας στο φόβο των Ευρωπαίων για την επικείμενη διάλυση της ευρωζώνης. Πριν λίγες μέρες, ανησυχούσαν όλοι και ήταν κοινή η διαπίστωση (ΗΠΑ και ΕΕ), πως ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδος θα σήμαινε την απομάκρυνσή της από το ευρώ και ταυτόχρονα θα λειτουργούσε ως μεταδοτική ασθένεια για τις περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και πιθανώς την Ιταλία και την Γαλλία) με κοινή κατάληξη την διάλυση της ζώνης του ευρώ. Δεν επένδυσε λοιπόν, η Ελληνική Κυβέρνηση στον φόβο της Ε.Ε., πως πιθανή πτώχευση της Ελλάδος οδηγεί σε πτώχευση της Ευρώπης, παρότι ήταν βέβαιο, πως η πέμπτη δόση του δανείου ήταν εξασφαλισμένη και ουδέποτε τέθηκε υπό αμφισβήτηση, άσχετα, εάν ψηφιζόταν το μεσοπρόθεσμο. Με αυτόν τον τρόπο, δυστυχώς, η Ελληνική Κυβέρνηση απεμπόλησε για άλλη μία φορά το δικαίωμα του ισότιμου εταίρου στην Ε.Ε. και αποδέχθηκε να θεωρείται από τους Ευρωπαίους ως ένας απλός δανειολήπτης. Αυτή, ήταν η μεγάλη χαμένη ευκαιρία για την χώρα μας.

Όμως, παρότι το μεσοπρόθεσμο ψηφίσθηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, υπάρχουν ακόμη οι ευκαιρίες σκληρής διαπραγμάτευσης, αρκεί ο κ. Παπανδρέου να καταλάβει, πως η διάσωση της Ελλάδος από την χρεοκοπία που δεν μπορεί να αποφευχθεί με ημίμετρα, πρόσκαιρα τεχνάσματα και μερικές λύσεις από την Ε.Ε., συνιστά αυτομάτως διάσωση των Ευρωπαϊκών τραπεζών. Το μνημόνιο θα φέρει σύντομα άλλο μνημόνιο και η κρίση του χρέους θα αυξάνεται. Σύμμαχος για τον κ. Παπανδρέου είναι η συνεχιζόμενη καταγραφή έγκριτων Αμερικανών και Ευρωπαίων οικονομολόγων που αναγνωρίζουν, πως η μόνη λύση είναι η περικοπή του χρέους μας στο 50% της σημερινής του τιμής. Επιπλέον, οι προχθεσινές κερδοσκοπικές επιθέσεις κατά της Ιταλίας, κλυδωνίζουν το οικοδόμημα της ευρωζώνης και δίνουν πλεονέκτημα στην Ελλάδα. Η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία δανειοδοτήθηκαν από το ΔΝΤ με 250 δισ. €, ενώ η Ιταλία θα χρειαζόταν 600 δισ. € και η Ισπανία 900 δισ. €

Συνεπώς, καταλαβαίνουμε πως η μόνη λύση για την Ευρωζώνη και την διάσωση και την ύπαρξη του ευρώ είναι η πραγματική διάσωση της Ελληνικής οικονομίας. Και πραγματική διάσωση είναι: η πενταετής χάρη των οφειλών μας από τους πιστωτές μας προκειμένου να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις ανάπτυξης, η δανειοδότηση μας από την Ε.Ε. με συμβολικό επιτόκιο 1% και η αποδοχή από τους πιστωτές μας της διαγραφής του 50% και πλέον του δημόσιου χρέους από την στιγμή που είναι τόκοι κεφαλαίου και τοκοχρεολύσια ομολόγων.

Κε Παπανδρέου, αυτή είναι η μόνη λύση. Εάν πράγματι μπορείτε να ξεπεράσετε τις αγκυλώσεις σας και τις δεσμεύσεις σας προς την νέα τάξη πραγμάτων που έμπρακτα υπηρετείτε, τολμείστε να ξεπεράσετε τον εαυτό σας. Η Ιστορία σας δίνει χρυσή ευκαιρία. Αδράξτε την ευκαιρία και γίνεται ένας άλλος Ιωάννης Μεταξάς. Δεν πρέπει να χάσουμε άλλη μια ευκαιρία. Ίσως να είναι η τελευταία.

Παναγιώτης Αποστόλου

Οικονομολόγος

 

ΑΝΤΕΘΝΙΚΗ ΣΗΦΟΥΝΑΚΕΙΟΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗ.

            Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Σε όλες τις χώρες του κόσμου εκτός των τριτοκοσμικών, τα κυβερνώντα κόμματα εκλέγονται και ενεργούν με βάσει τα προγράμματα που καταθέτουν προεκλογικά στους πολίτες ως προς την διακυβέρνηση της χώρας τους. Στην Ελλάδα σχεδόν ποτέ κανένα κόμμα δεν κέρδισε τις εκλογές τηρώντας και υλοποιώντας μετεκλογικά κατά γράμμα το προεκλογικό τους πρόγραμμα.

Ειδικά η σημερινή Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ επί της ουσίας υφάρπαξε την ψήφο του Ελληνικού λαού, διακηρύσσοντας πριν από τις εκλογές του 2009 πως «λεφτά υπάρχουν» για τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους και ακολούθως οδήγησε την χώρα και τον λαό της στην πλήρη εξαθλίωση με την υπαγωγή της στο ΔΝΤ των διεθνών τοκογλύφων και κερδοσκόπων. Δυστυχώς όμως, αυτή η Κυβέρνηση δεν διδάχθηκε τίποτε από την αποτυχία εφαρμογής του μνημονίου ένα χρόνο τώρα και ψήφισε προ ημερών το μεσοπρόθεσμο οικονομικό πρόγραμμα 2012-2014 με την ίδια ακριβώς λογική.

Έτσι, ο αγανακτισμένος Ελληνικός λαός έγινε εξαιρετικά οργισμένος και προπηλακίζει καθημερινά τα κυβερνητικά στελέχη όπου τα βρει. Δεν έχει υπάρξει ποτέ κατά το παρελθόν τέτοιο φαινόμενο, εκλεγμένοι βουλευτές να κρύβονται στην κυριολεξία από τους πολίτες.  Οι περισσότεροι πολίτες πλέον δεν αντιμετωπίζουν τους πολιτικούς με σεβασμό που παλαιότερα απέρρεε τουλάχιστον από το αξίωμά τους, αλλά ως το διεφθαρμένο κομμάτι ενός σάπιου πολιτικού συστήματος που οδήγησε την χώρα στον πλήρη ευτελισμό αξιών και στην οικονομική παρακμή.

Ένα από αυτά τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της νέας τάξεως πραγμάτων, που προπηλακίστηκε βίαια από οργισμένους πολίτες είναι και ο σημερινός αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κ. Νίκος Σηφουνάκης.

Ο κ. Σηφουνάκης στις 20 Μαρτίου όταν κήρυξε την έναρξη εργασιών του ενδέκατου Πανελληνίου Συνεδρίου Αρχιτεκτόνων, δέχθηκε έντονη φραστική επίθεση, με κυρίαρχα συνθήματα το «υπουργέ της τρόικας σήκω και φύγε» και «το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ και ληστεύει το λαό» και αναγκάστηκε να φύγει από το συνέδριο κακείν κακώς μέσα σε αντεγκλήσεις και άγριες αποδοκιμασίες από τους παριστάμενους συνέδρους.

Στις 17 Ιουνίου, οργισμένοι Έλληνες πολίτες γνωρίζοντας πως στην μαρίνα της Μυτιλήνης θα παρευρισκόταν ο κ. Σηφουνάκης, για τη διεξαγωγή Ελληνοτουρκικού φεστιβάλ, συγκεντρώθηκαν και αφού προπηλάκισαν τον οδηγό του δεν επέτρεπαν επί αρκετή ώρα την αποχώρησή του από τον χώρο, καθυβρίζοντάς τον χυδαία και απαξιωτικά.  

Η αναφορά, όμως, στον κ. Σηφουνάκη δεν είναι τυχαία, γιατί δεν μπορώ ποτέ να ξεχάσω πως ο συγκεκριμένος πολιτικός ως υπουργός Αιγαίου το 2000 στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού Alter και στον δημοσιογράφο, κ. Αθανασιάδη, με αφορμή το θέμα των ταυτοτήτων, είχε τοποθετηθεί υπέρ της κατάργησης του Σταυρού από την Ελληνική σημαία. Συγκεκριμένα είχε πει: «Σε μια πολιτισμική κοινωνία, όπως η Ελληνική δεν μπορεί να έχει κρατικό της σήμα θρησκευτικό σύμβολο που δεν εκφράζει όλους τους Έλληνες πολίτες». Στο επίμονο δε ερώτημα του δημοσιογράφου, εάν ενδέχεται μακροπρόθεσμα να αλλάξει η Σημαία μας με κατάργηση του Σταυρού, η απάντηση του κ. Σηφουνάκη ήταν «βεβαίως». Η θέση του αυτή, όπως γνωρίζω, παραμένει ίδια μέχρι σήμερα και ποτέ δεν την έχει αποκηρύξει.

Όπως καταλαβαίνετε, καημός των θεματοφυλάκων της Νέας Τάξης πραγμάτων ήταν και είναι η κατάργηση του Σταυρού από την σημαία. Ήδη έχουν πετύχει την κατάργηση του Σταυρού από τα κοντάρια και οι γαλανόλευκες σημαίες κυματίζουν στα δημόσια κτήρια πάνω σε κολοβά κοντάρια. Απώτερος στόχος τους, με πρωτοστάτη τον κ. Σηφουνάκη η αφαίρεση του Σταυρού και από την σημαία στο επάνω αριστερό μέρος της!

Με άλλα λόγια ζητούν τον ακρωτηριασμό του Εθνικού μας συμβόλου, τάχατες πως είναι επιταγή της Ε.Ε., όπως π.χ. ήταν επιταγή της Ε.Ε. η αφαίρεση του θρησκεύματος από τις ταυτότητες, που υλοποιήθηκε από την κυβέρνηση των κ.κ. Σημίτη, Πάγκαλου και Παπανδρέου !!!

Όμως, κε Σηφουνάκη, σύμφωνα με την ακραία λογική σας δεν θα έπρεπε πριν από την κατάργηση του Σταυρού από την Σημαία μας, να καταργήσουν τον σταυρό από τις σημαίες τους οι εταίροι μας στην Ε.Ε. όπως η Σουηδία, η Νορβηγία, η Δανία, ακόμη και το Ηνωμένο Βασίλειο;  

Θα σας θυμίσω πως την Ελληνική μας Ιστορία κοσμούν πρόσωπα που θυσίασαν την ζωή τους αγωνιζόμενοι υπέρ βωμών και εστιών, και υπερασπίσθηκαν την πατρίδα μας και τα σύμβολά της. Οι Λεωνίδας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Παπαφλέσσας, Κολοκοτρώνης κ.α. έδωσαν την ζωή τους υπέρ πατρίδος και θρησκείας.

«Όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ Πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος», είπε ο Μεγάλος ηγέτης του απελευθερωτικού αγώνα κατά του Οθωμανικού ζυγού, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Βέβαια, τις ίδιες χρονικές περιόδους που έζησαν και έδρασαν οι προαναφερόμενοι, έζησαν και ο Εφιάλτης και ο Πήλιος Γούσης.

Ο κ. Σηφουνάκης δεν περίμενε την Ιστορία να τον κατατάξει σε μια εκ των παραπάνω περιπτώσεων, αλλά πρόλαβε να κατατάξει εκείνος τον εαυτό του. Και κάνω αυτή την βαριά τοποθέτηση γιατί «ο λύκος και εάν εγέρασε και άσπρισε το μαλλί του, ούτε τη γνώση άλλαξε ούτε την κεφαλή του», όπως λέγει ο θυμόσοφος λαός μας.

Κε Σηφουνάκη, όλα τα παραπάνω τα θυμήθηκα και γέμισα με περισσότερη οργή, όταν διάβασα το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εβδομαδιαίας εφημερίδας «ο Στόχος» που φέρνει στην δημοσιότητα αυτό που επιμελώς αποκρύπτουν όλες οι μεγάλες λεγόμενες εφημερίδες και τα υπόλοιπα κατευθυνόμενα ΜΜΕ.  Δηλαδή το γεγονός πως θυμηθήκατε εν μέσω οικονομικής κρίσεως και εξαθλίωσης του λαού μας να θέσετε την υπογραφή σας ως αναπληρωτής υπουργός (ΦΕΚ 6ης Μαΐου) στην δημιουργία προϋποθέσεων ανέγερσης οθωμανικού τεμένους (τζαμιού) στην καρδιά της πολύπαθης Αθήνας. Βεβαίως σας ενοχλεί ο Σταυρός από την Σημαία μας που προσβάλλει προφανώς την αισθητική σας και τις νεοταξικές αρχές σας   αλλά δεν σας ενοχλεί η δημιουργία τζαμιού στην Αθήνα  που προσβάλλει το θρησκευτικό συναίσθημα όλων των Ελλήνων;

Ξεχνάτε όμως κε Σηφουνάκη, πως ο Ελληνικός λαός έχει μνήμη και δεν ξεχνά!!! Διαθέτει κρίση και αντιδρά, ως ενεργός πολίτης, ως υπεύθυνο άτομο, ως συνειδητοποιημένος Χριστιανός Ορθόδοξος. Θα πρέπει να καταλάβετε πως όλοι εμείς, οι  Ελληνόψυχοι δεν θα παραδώσουμε στα παιδιά μας μια Ελλάδα απεθνοποιημένη και πεθαμένη. Δεν θα σας ακολουθήσουμε στον ολισθηρό κατήφορο και στην ισοπέδωση των συμβόλων του Ελληνικού Έθνους, τα οποία εμείς  υπηρετούμε μέχρι να πεθάνουμε!!

Αλήθεια, πόσες και πόσες φορές δεν αναλογίζομαι και δεν εύχομαι να υπάρξει ένας νέος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης που θα πει σε όλους εσάς, εκ νέου:

«φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»!!!

Παναγιώτης Αποστόλου

Οικονομολόγος