τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου
«Ἀπὸ τὸ σχολεῖο μανθάνομεν, τὸ κατὰ δύναμιν, τί εἶναι Θεός, τί εἶναι ἢ Ἁγία Τριάς, τί εἶναι ἄγγελοι, τί εἶναι ἀρχάγγελοι, τί εἶναι δαίμονες, τί εἶναι παράδεισος, τί εἶναι κόλασις, τί εἶναι ἁμαρτία, ἀρετή. Ἀπὸ τὸ σχολεῖον μανθάνομεν τί εἶναι Ἁγία Κοινωνία, τί εἶναι Βάπτισμα, τί εἶναι τὸ ἅγιον Εὐχέλαιον, ὁ τίμιος γάμος, τί εἶναι ψυχή, τί εἶναι κορμί, τὰ πάντα ἀπὸ τὸ σχολεῖον τὰ μανθάνομεν». Μὲ τοὺς λόγους αὐτοὺς ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς περιγράφει τὸ σχολεῖο τῆς ἐποχῆς του, ἕνα σχολεῖο ποὺ συμβάλλει ἄμεσα στὴν πνευματικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ κατάρτιση τῶν μαθητῶν του.
Κάθε σύγκριση τῶν λόγων τοῦ ἁγίου μὲ τοὺς σημερινοὺς στόχους τῆς ἐκπαίδευσης καὶ τὶς ὁδηγίες τῶν Ἀναλυτικῶν Προγραμμάτων ἀποδεικνύει τὴν τεράστια ἀπόσταση ποὺ χωρίζει τὸ σχολεῖο τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ ἀπὸ τὸ σημερινὸ σχολεῖο τῆς πολυπολιτισμικότητας.....
